Het anti-café en recept Madeleines

Oei, wat fijn hier! Ik zit hier, op vrijdagochtend, in een café bij Beaubourg (op twee minuten van Centre Pompidou) en het ziet er niet alleen gezellig hip uit, je kan hier ook voor verdomd weinig geld lekkere koffie en andere dingen krijgen. Het anti-café hanteert een ander principe dan de meeste cafés: je betaalt niet voor wat je eet of drinkt, maar hoe lang je blijft. Voor vier euro het eerste uur en twee uren erna kan je onbeperkt koffie, thee en sapjes krijgen. En er zijn plakjes cake, koekjes, brood met jam, nutella of humus en madeleines tot ieders beschikking. En had ik al gezegd dat de cappuccino hier lekker is? Dat is echt bijzonder in Parijs.IMG_6844Het is nu nog rustig, maar er zitten al wat studenten of jong-werkenden achter hun laptopje, net als ik. Ideaal dus, maar misschien niet heel goed voor de lijn, aangezien je als arme student in het dure Parijs niet van dat gratis eten af kan blijven. Opvallend trouwens dat er madeleines zijn? Niet echt, die zie je hier namelijk overal. De kleine, schelpvormige cakejes liggen in elke snackautomaat, de supermarkt heeft ze in meerdere soorten en bij veel bakkers zijn ze ook aanwezig.IMG_6845

Het is nu een week later en ik heb inmiddels madeleines gebakken, op een manier waarop jullie, studenten zonder veel middelen, het ook kunnen. Heb je madeleinevormpjes, gebruik die dan, maar zo niet: gewone muffinvormpjes kunnen ook (dat heb ik gedaan).
Proust maakte de madeleine onsterfelijk door er een lange passage (à la Proust) in zijn A la recherche du temps perdu aan te wijden. Hij doopt een stukje cake in zijn thee en plots komen herinneringen uit zijn jeugd naar boven, toen hij het cakeje bij zijn tante Léonie at. (Lees hier het fragment). À la Proust bedacht ik de cakejes een theesmaak te geven, dan hoef je ze zelf niet meer te dopen (mag natuurlijk wel). De andere helft gaf ik wat rozensmaak mee, omdat ik dat gewoon ontzettend lekker vind.
Goed, komt-ie!

Madeleines (een stuk of 10)

  • 70 gram boter
  • 1 ei
  • 60 gram suiker
  • 70 gram bloem
  • Een half zakje bakpoeder
  • Rasp van een halve citroen
  • Klein beetje hele sterke thee (earl grey/kamille/wat je maar wilt) of een scheutje rozenwater.

Smelt de boter in een pannetje of in een magnetron, als je die hebt. Verwarm je oven voor op 180 graden. Klop de suiker en het ei met een mixer of anders een vork. Voeg de bloem en het bakpoeder in kleine beetjes kloppend toe. Schenk de boter en de thee of rozenwater erbij en vouw in het beslag.
Vet je vormpjes in met een beetje boter en vul ze voor driekwart met het beslag. Bak een minuut of tien (hou ze in de gaten!)

P1020285

Trouwens:

  • Ook lekker als smaakmaker: meer citroenrasp en -sap, oranjebloesemwater of wat cacaopoeder.
  • Vanaf volgende week is er een Mexicaanse die elke week voor 4 euro iets Mexicaans maakt als lunch, in het anti-café. Daar ga ik hou heen, ik hou jullie op de hoogte.
  • Ik wilde nog met een vork streepjes trekken in het beslag (om zo het effect van een schelp na te bootsen) maar mijn beslag was iets te vochtig. Misschien lukt het jullie.

Volg me ook op twitter en facebook!

Advertisements

4 thoughts on “Het anti-café en recept Madeleines

  1. Ha Charlotte, met veel plezier lees ik je leuke verhalen en recepten. Binnenkort ga ik met een paar vriendinnen naar Parijs. Enthousiast gemaakt door je beschrijving van het Anti-Café, zijn we van plan daar een kijkje te nemen. Kun je ons nog even zeggen wat de naam van het Café is?
    Alvast bedankt en vriendelijke groet, Carla.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s