Colombiaans koken met Susana en recept Arepa’s met tomatensaus en mozzarella

En mijn culinaire uitwisselingen gaan door! Vorige week kwam de Colombiaanse Susana langs om arepa’s te maken, maïsbroodjes die volgens haar heel veel gegeten worden in Colombia. Vooral bij het ontbijt, maar ook als bijgerecht bij de lunch en het avondeten. Je kan ze overal op straat en in winkels kopen, maar zelfgemaakt zijn ze lekkerst, vooral die van haar moeder. Dat vinden overigens al haar vriendinnen, dus niet alleen zijzelf.

Image

Susana zelf is trouwens een van de schattigste mensen die ik tot nu toe in Parijs heb ontmoet. Ze studeert normaal in Spanje en doet hier aan de Grande Ecole Sciences Po een semester Erasmus. Tijdens het koken kwam het cultuurverschil tussen ons tot een grappige situatie. De vorige bewoonster van mijn kamer had een mierenlokdoosje in de keuken gezet en ik heb hem laten liggen. Susana zag het doosje met een tekening van een mier en pakte het  op. Bang dat ze een anti-gifpersoon was legde ik snel uit dat het van een ander was, maar daar was niet waar ze op duidde. Ze dacht dat een doosje met snacks was!

Geen mieren in de arepa’s, enkel maïsmeel (wij vonden het hier in een Afrikaanse winkel, je kan op zoek gaan in exotische winkels, maar misschien hebben (biologische) supermarkten het ook wel), boter en water. De arepa’s verschillen per regio in Colombia en je moet ze niet verwarren met die uit Venezuela, die vetter zijn, opengesneden en belegd met van alles. In Colombia worden ze van bovenaf belegd met iets kleins. Wij maakten de onbijtarepa’s van Susana (ook lekker als avondeten of lunch): met tomatensaus en kaas. In Colombia wordt een milde, zachte kaas gebruikt, waar mozzarella het best als alternatief voor gaat. Ik wilde meer uitleg over de Colombiaanse kaas maar kreeg als antwoord: “I don’t know much about cheese. I just like eating it”. Ook grappig: bij het maken van de tomatensaus vroeg ze om iets wat ik niet begreep. ‘Maar wat bedoel je dan? Kruiden?’ ‘Nee, gewoon, ….’. Na wat heen en weer gepraat viel het kwartje, ze zei maggi! Compleet toevallig lag er nog een blokje maggi in mijn keuken (ook van de vorige kamerbewoonster), dat door de saus ging. Het wordt veel gebruikt in de Colombiaanse keuken, als smaakversterker. Ik vond het vooral erg smaken naar – eh maggi, dus ik geef hier zelf een alternatief.

Arepa’s met tomatensaus en mozzarella (2 personen)

Arepa’s:

  • 300 gram maïsmeel
  • 40 gram boter (koelkasttemperatuur)
  • 1 eetlepel room (faculatatief)
  • Zout

Tomatensaus:

  • 1 ui
  • 2 tomaten
  • Halve teen knoflook
  • Olie (zij neemt altijd zonnebloem, maar ik had hier alleen olijf, kan allebei)
  • Half blokje maggi of mijn alternatief: een snufje suiker, een drup vissaus, iets pittigs (chilipeper/poeder bijvoorbeeld) en zout
  • Een bol mozzarella
  • Een klont boter

Warm een glas water op in een pannetje. Verwarm de oven voor op 200 graden.
Neem een grote kom en doe daar het meel, de boter in stukjes, room en een flinke snuf zout toe. Meng. Voeg nu wat heet water toe (nog niet alles!) en kneed. Misschien moet er meer water bij, maar pas op: het moet stevig deeg zijn. Blijf goed kneden, Susana deed er zeker twintig minuten over (al doet haar moeder het in vijf). Zet apart.
Snij de ui, knoflook en tomaten zo fijn als je kunt (het is dus bijna pulp). Bak de ui in een koekenpan in twee eetlepels olie en voeg de tomaten en knoflook toe als de ui begint te kleuren. Voeg het maggiblokje of de kruiden toe, zet het vuur laag en laat pruttelen met een deksel.
Verdeel het deeg in vier ballen. Kneed nog goed en maak voorzichtig plat in je hand. Het is vrij breekbaar deeg, die van mij lukten een stuk minder dan die van Susana (zie foto).

Image

ImageImage

Leg in de oven (op het rooster) en bak 20-30 minuten. Snij de mozzarella in plakken.
Zet alles op tafel en eet op de volgende manier: smeer water boter op een stukje warme areba, leg er wat tomatensaus op en een plakje mozzarella.

Image

Trouwens:

  • Je kan ook twee keer zoveel van alles maken en de volgende dag eens iets heel anders dan normaal ontbijten.
  • Areba’s worden ook gegeten met ei of vleeswaren. Ze zijn vrij neutraal dus wat mij betreft kan je alle kanten opgaan!
  • In Colombia heb je vast het hele jaar door rijpe tomaten, maar wij niet. Je kan de tomatensaus dus ook best van tomaten in blik nemen.
  • Wij aten er nog een gebakken bakbanaan bij. Op de een of andere manier had ik die altijd gemeden, omdat ik dacht dat ze zoet en bananig zouden zijn, maar dat is niet zo! Ze smaken eerder als een zoete aardappel, ik vond het erg lekker. Dus als perfect bijgerecht: snijd een geschilde bakbanaan in schuine plakken en bak in wat boter.
  • Het kan eigenlijk ook zo zijn dan de bakbanaan die wij hadden minder zoet is dan normaal, hij was namelijk nog helemaal groen.

Image

  • Colombiaanse muziek voor tijdens het koken, aangeraden door Susana: Bomba Estereo, Chocquibtown.

Volg me ook op twitter en facebook!

Advertisements

One thought on “Colombiaans koken met Susana en recept Arepa’s met tomatensaus en mozzarella

  1. Wat leuk die internationale contacten EN recepten en wij mogen er van meegenieten. Lekker simpel recept, ik ga het snel proberen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s