Romeins koken met Igor en recept pasta cacio e pepe: kaas en peper

Tijd voor een nieuwe gastkok! En aangezien ik in mijn laatste drie weken van het Parijse avontuur zit, weet ik niet hoeveel er nog zullen volgen. Al zal ik in Amsterdam ook op zoek gaan naar internationale koks. Toch gek – of juist helemaal niet – dat van de vijf gastkoks er drie Italiaan zijn. Maar nee, eigenlijk is het helemaal niet gek. Met alle Italianen kan ik het wel over eten hebben en de meeste kunnen ook wel koken. Anders hebben ze er sowieso een grote mening over. De andere groepen studenten hebben dat een stuk minder. Of ze hebben niets met eten (Duitsers), of ze kunnen zelf niet koken (Spanjaarden), of ze zijn alleen aan het feesten (Brazilianen). Of generaliseer ik nu teveel? Sorry.
Dit keer kookte ik met Igor uit Rome (what’s in a name? In dit geval niets: generaties lang woont zijn familie in Rome, Igor vonden zijn ouders gewoon een mooie naam).

ImageHij behoort tot de groep Italianen die de tweejarige master Bologna-Parijs doet. Ik volg het nogal flauwe vak ‘Etudier l’histoire en France’ met ze en ben zo een beetje half in de groep gekomen. Na op een avond de melanzane alla parmigiana van Igor te hebben geproefd liet ik hem beloven voor mijn blog te koken. Geen Italiaanse naam, niet katholiek opgevoed, liefhebber van de Nederlandse taal door een Erasmusverblijf in Leuven, maar gelukkig kookt hij wel als zijn voorouders. (Op de foto: een avond met Italianen. Ik links met de melanzane, Igor op de voorgrond. Tussen ons in: de uitbundige Gianluca die die avond heel veel camembert met aardbeienjam heeft verorberd). 

Eerst wilde hij spaghetti all’amatriciana maken: tomatensaus met spekjes. Probleem is dat het vlees guanciale moet zijn: gerookte varkenswang (‘ons’ spek komt van de buik of de rug). We gingen naar een markthal verderop in het 18e arrondissement, want in mijn buurt zitten enkel Halalslagers. Toch konden we geen guanciale vinden: niet bij de gewone slager, niet bij de charcutier en ook niet bij de de Italiaanse of Portugese delicatessenzaak. Me ervan hebben verzekerd dat het met buik- of rugspek niet écht Romeins is, verzon Igor een plan B: pasta cacio e pepe. Makkelijker dan dat kan denk ik niet, want in het gerecht – oorspronkelijk gegeten door de arme inwoners van Rome – zitten maar vier ingrediënten: pasta, pecorino, peper en het kookwater van de pasta, die de kaas laat smelten en de boel een beetje bindt door het aanwezige zetmeel. ImageDe saus moet bijna zwart zijn van de peper en Igor vroeg zich daarom af of ik – als Hollandse – dat wel aan zou kunnen. Tss..! Dan kent hij mij nog niet, ik ben dol op peper. En ook als je wat minder van peper houdt is dit een ideaal studentenrecept (dan neem je namelijk minder peper : wat is het leven soms eenvoudig).
Eigenlijk kookten we niet samen maar kookte Igor en keek ik toe. Het is namelijk een doodeenvoudige bereiding. Ik mocht wel de pasta in de pan gooien. Nou neem ik meestal 100 gram per persoon, met wat hongerige studenten misschien 130. Igor keek me met grote ogen aan. 100 gram? Ben je ziek? Een normale Italiaan eet 150 en als je honger hebt wel 200-300. En daarna nog een secondo, natuurlijk.Image

Pasta cacio e pepe – kaas en peper

  • Pasta: 100 gram p.p. voor Nederlanders, 200 gram voor Italianen. Of iets ertussenin.
  • Genoeg pecorino romano (harde Italiaanse schapenkaas). Voor twee personen zo’n 80 gram.
  • Zwarte peper

Image

Zet een grote pan water op voor de pasta. Voeg dit keer geen zout toe, anders wordt de hele boel té zout, door de kaas.
Rasp de pecorino. Kook de pasta twee minuten minder dan de kooktijd aangeeft (we garen hem zo nog even door). Giet de pasta af maar bewaar het kookvocht (je kan een vergiet in een kom zetten en al het water opvangen of twee koppen water bewaren, dat is ook voldoende). Doe de pasta terug in de pan met de kaas en genoeg kookwater om het geheel flink smeuïg te maken. Roer flink tot de kaas is gesmolten en voeg dan een heleboel peper toe. Ik roerde terwijl Igor zeker drie minuten bleef draaien aan de pepermolen.Image

 Trouwens:

  • Het blijft gek om iemand uit de stad Rome ‘Romein’ te noemen hè. Elke keer zie ik toch iemand met een toga voor me.
  • Ik dacht dat het Italiaanse studentenleven, culinair gezien, fantastisch was: elke dag met lekkere pasta lunchen in de kantine. Igor hielp me uit de droom. In Bologna zijn er veel te weinig kantines en bovendien zijn ze te duur. Daarom bezetten Bolognese studenten de kantine – als een Occupy-student. Het hielp niet.
  • Ik maakte mijn studentencharlotte als toetje, met frambozen, bessen en bramen uit de diepvries. Lukte goed.Image
  • Van mij mag je best de amatriciana maken met gewoon spek, zie mijn recept voor tomatensaus en doe er wat spekjes en rode peper door. Maar zeg dit alsjeblieft niet tegen Igor of enig andere Romein.
    UPDATE: ik heb inmiddels amatriciana met échte guancale gegeten en het is inderdaad anders dan ons spek. Dus maak het vooral, maar noem het dan: tomatensaus met spek en geen amatriciana.
  • Hm, ik ben nog steeds Heel Slecht in foto’s van eten maken. Vooral als de keuken een troep is en er een bord pasta koud staat te worden.
  • Ik vroeg Romeinse muziektips tijdens het koken. Nu houdt Igor geloof ik het meest van hardcore maar hij had alsnog wat tips: ZU (een band uit Rome die metal, punk, jazz en nog meer combineert) en Ardecore (traditionele Romeinse muziek in een modern jasje).

Volg me ook op twitter en facebook!

Advertisements

4 thoughts on “Romeins koken met Igor en recept pasta cacio e pepe: kaas en peper

    1. Franse wiki: Le guanciale (prononcé [ɡwanˈtʃaːle]) est une spécialité culinaire italienne. Il s’agit d’un morceau de viande non fumée issue des joues ou des bajoues du cochon. Son nom provient de guancia, le mot italien pour la joue.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s