Culinair verslag Portugal 1: Lissabon

Zon, bacalhau, zonnebrand, pastel de belém, sardientjes, vinho verde, bacalhau, cafe pingado, friet en rijst en meer bacalhau. Dat was mijn tweeweekse vakantie in Portugal in een notendop. Aangezien Portugal IN is (drie collega’s van delicious., twee huisgenoten en drie andere vrienden vierden deze zomer vakantie in het land en er waren een heleboel Nederlanders te horen) leek het me een goed idee om mijn tips op te schrijven. Dus hierbij verslag en tips deel 1: Lissabon, met hippe foodhallen, de beste pasteitjes, fantastische garnalen en venusschelpjes en biefstuk met koffiesaus.

Hippe hallen
De eerste avond in Lissabon werden we door schoon-nicht Mariana meegenomen naar de hippe foodhallen. Daar aten we bij een tentje van een chef: verse kabeljauw met spinazie en een soort taartje van bacalhau, aardappel en groenten. En net als in Spanje vond je op veel plekken de fantastische pimientos de padrón! Ook werd de eerste fles vinho verde (wijn van nog niet rijpe druiven, waardoor het fris en licht is) geopend.
Ik vond de hallen wel wat hip, maar misschien heb je daar na een paar dagen eten in ouderwetse tentjes juist zin in.

Time Out Mercado da Ribeira, Av. 24 de Julho 49, Lissabon


Perfect ontbijt

In alle cafés vind je de twee beste ontbijthapjes van Portugal (als je het mij vraagt): een pastel de belém, een roompasteitje en een bolinho de bacalhau, een soort viskoekje. Heb je honger, dan neem je ze allebei. Zo niet, dan heb je hopelijk een reisgenoot met goede smaak die met je wil delen. Neem er een cafe, cafe pingado (met een drupje melk) of een cafe com leite (met veel melk) bij en je dag kan niet meer stuk!


De pasteitjes der pasteitjes
Goed, leuk en aardig dat je overal pastéis de belém kunt krijgen (pastel is enkelvoud en pastéis meervoud, voor de duidelijkheid), maar ze zijn niet overal hetzelfde. De aller-allerlekkerste van de vakantie waren die originele uit Belém. Dat is een wijk in het westen van Lissabon, van waaruit de grote schepen naar de nieuwe delen van de wereld gingen. Er staat een prachtig klooster én de beroemde pasteitjesbakkerij, dus. Het is bijna een fabriek, als je bedenkt hoeveel pasteitjes ze moeten bakken. Je kan lang in de rij gaan staan om ze af te halen, maar je kan net zo goed in het enorme complex aan een tafeltje gaan zitten met een kopje koffie.
En waarom is deze pastel dan het lekkerst? Volgens het bedrijf hebben zij het enige echte originele recept van de pastéis, die in het naastgelegen klooster door de monniken werden gebakken. De buitenkant is ultra knapperig (maar niet te vettig) en de binnenkant is romig en nog een beetje warm. Extra lekker is om er op het laatst nog wat suiker en kaneel op te strooien. Succes gegarandeerd.

Pastéis de Belém, sinds 1837. Rua Belém, 1300-085 Lissabon.

Chartier der zeevruchten
Iedereen die mijn blog al kent weet hoe dol ik ben op Chartier in Parijs. Neem dat restaurant nou eens in gedachten (lange rij, echte obers, druk, lekker eten zonder pretenties) en vervang al het Frans door Portugees, met louter zeevruchten. Zo. Nu heb je restaurant Ramiro! Wij namen een bord gambas rojo (garnalen), die je zelf moest pellen en in mayo kon dippen en een pannetje amêijoas (venusschelpjes) in een soort knoflookbouillon. Dit met geroosterd brood met boter en vinho verde en je hebt een godenmaal, echt.

Cervejaria Ramiro, Av. Almirante Reis nº1 – H, 1150-007, Lissabon

Biefstuk met koffie
Goede tip, al is-ie niet culinair: ga op toer met Sandemans New Europe. De organisatie zit in een boel steden en biedt toers in het Engels en Spaans. Aan het eind geef je wat je de boel waard vond. Resultaat: goede en enthousiaste gidsen. Van historicus Jaime leerden we een hoop over de geschiedenis van Lissabon, hij liet ons een glaasje ginjinha (kersenlikeur) proeven bij een prachtvrouw, nam ons mee naar een leuke bar voor vinho verde én hij vertelde dat we bife a café moesten proeven. Dat is rundvlees met roomsaus met een drupje koffie erin. We zochten en vonden het in een klein restaurantje in de leuke wijk Bairro Alto. De naam ben ik helaas vergeten op te schrijven, maar struin vooral de buurt af op zoek naar een menukaart die de bife a café heeft, want het is inderdaad erg lekker. De room is natuurlijk wat zoetig, dus geeft de koffie een fijn bittertje. Zoals vaak in goedkope Portugese restaurants hoef je je geen zorgen te maken of je genoeg eten krijgt, want je krijgt er friet én rijst bij. We bestelden er wel wat boontjes bij en die waren heerlijk knoflookig.

Sandemans New Europe, Lissabon.

Portugees anders
Van de artdirector van delicious. kreeg ik een tip door voor een leuk restaurantje in down town Lissabon. De eerste avond dat we kwamen, kregen we te horen dat we na twee uur terecht konden. Honger zorgde ervoor dat we daar maar vanaf zagen. De tweede avond bleek de tent dicht (zondag, dus pas op) maar de derde avond ging het door! Restaurant Taberna is mini, vandaar dat je of vroeg moet zijn, of na je naam te hebben doorgegeven nog even ergens anders een drankje moet doen. Als je eenmaal binnen bent, kom je in een knus zaakje waar kleine hapjes op een bord geschreven staan. De ober raadt aan om drie gerechtjes voor z’n tweeën te nemen. Na drie dagen klassiek Portugees klinkt alles hier nog avontuurlijker dan het andere. We nemen uiteindelijk half-rauwe vis (een lokale, ik weet de naam helaas niet meer!) met tomaat, basilicum en chips van maniok, een salade van gegrilde groenten met sesam en een portie varkensvlees (van het beroemde zwarte varken), met veel citroen en rode ui. Aanrader als je al genoeg ‘gewone’ bacalhau en gegrild vlees hebt gegeten, maar reken dus wel op die lange wachttijd! Oh, en de crema catalana is goddelijk…

Taberna da Rua das Flores, Rua das Flores 103, 1200-194, Lissabon.

Geen kruiden/specerijen?a0d4b942b97cf46c1971594a085889b3_large
Eerst nog even dit: ik was nog nooit eerder in Portugal geweest. Ik vond iedereen ontzettend aardig en relaxed en het eten errug lekker. Het verbaasde me wel dat er haast niet met specerijen en kruiden werd gekookt, terwijl de Portugezen de goedkope specerijenroute ontdekten en je in het land zelf overal rozemarijn en tijm ziet staan. In Porto vind je ook heerlijk ruikende basilicum met kleine blaadjes – manjerico. Op een ansichtkaart over dit typische plantje staat uitgelegd dat de manjerico vooral populair is tijdens de feesten voor Sint Johannes en Sint Antonius en dat geliefden het aan elkaar geven. Én: “wat veel mensen niet weten, is dat manjerico ook culinair kan worden gebruikt.” Puur decoratie dus, die manjerico en wellicht ook rozemarijn! Ik kan het overigens nooit laten aan kruiden te zitten en ze te ruiken.
Maar goed, wie het nu heel erg niet met mij eens is, krijg ik graag Portugese recepten met kruiden/specerijen! IMG_8599

 

Hitte
Laatste tip: mocht de hitte te veel worden, ga dan op het heetst van de dag naar het Oceanarium. Indrukwekkend, koel én buiten staat een heerlijke fontein. Fijne vakantie!
IMG_8591

 

Ik maakte nog een uitstapje naar Evora, vertrok naar Porto, ruilde van reisgezelschap en ging met twee vriendinnen naar het noorden. Maar daarover volgende keer meer!

Volg me ook op twitterfacebook en instagram!
Recept zoeken? Kijk in de receptenindex!
Ik geef nu ook tours over de culinaire geschiedenis van Amsterdam! Klik hier.

Advertisements

One thought on “Culinair verslag Portugal 1: Lissabon

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s